Saxter, ελπίζω να μην έφαγες παντόφλα...

xaxaxa αυτές είναι κακοήθειες που διαρέει ο Greg...απλά έκανα ενα διάλλειμα!

Τους αγώνες που έχω δει εγω ο Greg θα κάνει πολύ καιρό να τους μαζέψει!!! Καποια στιγμη θα με προσπερασει και με ταχυτητα, γιατι τον έχουμε ήδη "χάσει" αλλά μέχρι τότε σεβασμός στους παλαιούς!!!χαχαχα

Υ.Γ. sorry για τον κο Κλουβάτο αλλά οι πληροφορίες που έλαβα απο το μέτωπο ήταν λανθασμένες!!!Αγρατζούνιστος να είναι ο ανθρωπος!!!!

το ότι έπεσε ξύλο στην εκκίνηση λέει πολλά, για την οργάνωση, την λέσχη, του τι έγινε και του θα έπρεπε να είχε γίνει.

Το περιστατικό που σημάδεψε τον αγώνα πάντως ήταν η σύγκρουση του Βασίλη Βαλούρδου με τον Μίλτο Ανδριόπουλο λίγο πριν ολοκληρωθεί το τρίτο σκέλος. Οι Ανδριόπουλος – Μπολιαντζής (Toyota Celica) είχαν σταματήσει στην ειδική με μηχανικό πρόβλημα και οι Βαλούρδος – Κωστούρος (Subaru Impreza) συγκρούστηκαν μαζί τους, με αποτέλεσμα η εξέλιξη του αγώνα να διακοπεί για περισσότερο από μία ώρα, μέχρι να καθαριστεί ο δρόμος και να αποκατασταθεί η ασφαλής συνέχιση, έστω και αν απέμεναν ελάχιστα περάσματα. Η μεγάλη καθυστέρηση έφερε και αλλαγές στα αποτελέσματα καθώς στα δύο πρώτα περάσματα ο Σπανός είχε σημειώσει το ταχύτερο πέρασμα με πολύ μικρές διαφορές στο πρώτο από τον Βαλούρδο και στο δεύτερο από τον Ζιώβα. Τη στιγμή του ατυχήματος ωστόσο ο Σπανός πέρασε μειώνοντας ελαφρώς ταχύτητά όπως εξάλλου έκαναν και οι Κλουβάτος – Βλαχογένης (Mitsubishi EVO IX). Αυτό ήταν αρκετό για τον Ζιώβα ο οποίος έκανε τη δική του προσπάθεια αφού είχε καθαριστεί ο δρόμος και έτσι πήρε τη νίκη αποσπώντας στο τρίτο σκέλος διαφορά μεγαλύτερη των τριών δευτερολέπτων από τον Σπανό. Στη δεύτερη θέση της μεγάλης κλάσης έμειναν οι Σπανός – Γκότοβος και το βάθρο αυτής συμπλήρωσαν οι Στέλιος Λαϊνόπουλος – Γρηγόρης Ανδριανόπουλος (Subaru Impreza).

Να αναφερθώ στην έξοδο που είχε ο Νάσσούλας Χρήστος με το MG Rover 25 μιας και ένιωσα καλύτερος άνθρωπος επειδή βοήθησα στον "απεγκλοβισμό" του....

Αισθάνομαι την υποχρέωση, απέναντι σε όσους συμμετέχουν στο σπορ, οδηγούς, μηχανικούς, οργανωτές κλπ, να παραθέσω όσο μπορώ, με περισσότερη ακρίβεια και αντικειμενικότητα τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μπροστά στα μάτια μου. Λοιπόν λίγο πριν τον ενδιάμεσο 13 σε μια 3Α κλείστηκα νωρίς χωρίς να υπολογίσω σωστά το ανάχωμα-λακκούβα το αυτοκίνητο σηκώθηκε λίγο στους δεξιούς τροχούς και πήγε ευθεία.

Ευτυχώς ακινητοποιήθηκε χωρίς να βγούμε από το δρόμο. Όπισθεν και πάμε αλλά ήταν προφανές ότι το ακρομπαρο είχε λαβωθεί. Έτσι με δευτέρα θα προσπαθούσαμε να τερματίσουμε. Ακλουθούσε μια 6Α διαρκείας που έκλεινε σε 3 και αμέσως 3Δ. Στρίβοντας την αριστερή είδαμε το πλήρωμα με τον αριθμό 19 να μας προειδοποιεί και βέβαια τρίγωνο και roadbook OK. Έκοψα πολύ αλλά και πάλι το τιμόνι, που είχε επιδεινωθεί έστειλε το αυτοκίνητο ευθεία και σταμάτησε στο χώμα 3-4 μέτρα πριν το Celica. Ήταν προφανές ότι δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε, αλλά δίσταζα να λυθώ και να βγω αφού ήξερα οτι πίσω ερχόταν το σουμπαρου με τον αριθμό 36 και δεν ήμουν καθόλου σίγουρος ότι ο κριτής θα το σταματούσε αφού ήταν απών σε ότι είχε γίνει μέχρι τώρα. Εδω να σημειώσω ότι το πινακάκι του ενδιάμεσου έγραφε 12 αλλά στην πραγματικότητα ήταν το 13, 1,7 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό. Δηλαδή σε περίπτωση ατυχήματος θα λέγαμε ότι ήμασταν στο 12 ή στο 13?

Μόλις κατάλαβα οτι έφτασε και το σουμπαρου και το πλήρωμα βγήκε απο το αυτοκίνητο, βγήκαμε και εμείς, και όλοι μαζί (τρία πληρώματα) σπρώξαμε το αυτοκίνητο μας στην άκρη σε μια εσοχή του δρόμου, ώστε να μην εμποδίζει και ειδοποιήσαμε τον αλυτάρχη για την κατάσταση. Πρώτα μίλησε μαζί του ο οδηγός του 19 και μετά από λίγο και εγώ. Όλα αυτά έχουν καταγραφεί από την κάμερα του αυτοκινήτου.

Η κατάσταση ήταν σαφής: το νο 19 ήταν πάνω στην αγωνιστική γραμμή και καθιστούσε την διέλευση των υπολοίπων επικίνδυνη! Μας έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια, ενώ ήταν πολύ απλό με τη βοήθεια ενός 4Χ4 να μετακινηθεί και η celica σε ασφαλές σημείο μόλις 5 μετρα μακριά και εκτός αγωνιστικής γραμμής. Αντ'αυτου μας ζήτησε και να μην προσπαθούμε να προειδοποιούμε τα υπόλοιπα πληρώματα, θεωρώντας πως το τρίγωνο και το OK στο roadbook ήταν αρκετά.

Υπήρχε όμως σαφέστατο θέμα γιατί τα ερχόμενα αγωνιστικά έβλεπαν το τρίγωνο και λίγο μετά το BMW μου στην άκρη, και θεωρούσαν πως η προειδοποίηση αφορούσε αυτό, χωρίς βέβαια να μπορούν να γνωρίζουν, ότι υπάρχει λίγο πιο κάτω και σε επικίνδυνο σημείο και άλλο αυτοκίνητο .

Έτσι μείναμε εκεί (ο κριτής πίσω στο αυτοκίνητό του) να προσπαθούμε να αποφευχθεί το μοιραίο!

Αφού πέρασαν και τα υπόλοιπα αυτοκίνητα και τελείωσε το δεύτερο σκέλος περιμέναμε, σίγουροι πως θα έρθει κάποιος να μετακινήσει το αυτοκίνητο. Τότε εμφανίστηκε ο πλοηγός με το 0 στις πόρτες που πέρασε χωρίς να ασχοληθεί περαιτέρω! Προφανώς ήταν εκεί για μια γρήγορη βόλτα και όχι για την ασφάλεια.

Τότε ο κριτής μας ειδοποίησε ότι το τρίτο σκέλος είχε ξεκινήσει!
Έξαλλοι όλοι μας μιλήσαμε ξανά με τον αλυτάρχη, ο οποίος μας είπε ότι οι αναφορές που είχε, ήταν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Φυσικά καταλαβαίνετε πως έχω τραβήξει πολλές φωτογραφίες για του λόγου το αληθές.

Προσπαθώντας να προστατέψουμε όλους όσους θα περνούσαν, πήραμε μια κορδέλα που είχε ο κριτής και τη δέσαμε στο αυτοκίνητο και σε ένα πασαλακι με τον (λάθος) αριθμό του ενδιάμεσου. Καταλαβαίνετε ότι κάποια αυτοκίνητα πούλησαν τελείως το πέρασμα, κάποια πέρασαν στον πόντο, κάποια πήγαν στο χώμα! Εντυπωσιακότερος όλων ο Χεκιμιαν που πηγαίνοντας με τις πόρτες πάνω στη σελικα, το έσωσε τελευταία στιγμή, και μπόρεσε και έστριψε τη δεξιά που ακλουθούσε.

Δυστυχώς το Νο 36 δεν τα κατάφερε. Ο άνθρωπος έπαιζε για την πρώτη θέση στη γενική και αν δείτε χρόνους θα καταλάβετε γιατι:
α) στο πρώτο πέρασμα ήταν πίσω από τον Σπανο 0,44 sec και μπροστά από τον Κλουβατο 0,08!!!
β) το προηγούμενο αυτοκίνητο από αυτόν ήταν το ιστορικό κατηγορίας 1 BMW μας. Κάναμε το πρώτο πέρασμα σε 14.02 και το σουμπαρου που ακλουθούσε σε 12,11! Ο άνθρωπος ζήτησε τρίλεπτο για το επόμενο πέρασμα και φυσικά οι ανεύθυνοι τον αγνόησαν! Και όχι μόνο αυτό αλλά του είπαν στο κοντρόλ ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος και τα αυτοκίνητα είχαν μετακινηθεί! Να σημειώσω άδω οτι ο κύριος Μιλτος Ανδριοπουλος οδηγός της σελικα παρά την ηλικία του έμεινε μαζί μας προσπαθώντας κάτω απο τον ήλιο και τη σκόνη να αποφευχθεί το πιθανό ατύχημα.

Απογοητευμένος που καμιά βοήθεια δεν ερχόταν και με τις εποχιακές αλλεργίες στο μάξιμουμ έκατσα στο απέναντι δέντρο ώσπου το σουμπαρου ήρθε και μπροστά μου έπεσε πάνω στη σελικα. Τότε και μόνο τότε διακόπηκε ο αγώνας και ήρθαν τα δυο 4Χ4 της οργάνωσης. Η εξυπνάδα και η ειρωνεία συνεχίστηκαν από τον οδηγό του land rover που προσπαθούσε να μας πείσει οτι η οργάνωση καλώς έως τώρα είχε αφήσει το αυτοκίνητο στο δρόμο, καλώς ο πλοηγός δεν ασχολήθηκε με μας κλπ, με ακατάληπτα επιχειρήματα λες και είμαστε αγράμματοι. Μαζί του και ο αλυτάρχης που βέβαια με την ουρά στα σκέλια προσπαθούσε να μπαλώσει τα πράγματα αλλά ήταν αργά.

Το αποτέλεσμα του αγώνα είχε αλλοιωθεί αφού κάποιοι θα περνούσαν με καθαρό δρόμο και κάποιοι άλλοι είχαν ήδη περάσει κόβοντας ταχύτητα. Ο ίδιος ζήτησε από τους εμπλεκομένους Νο 19 και Νο 36 να μην συμπληρώσουν το έντυπο αναφοράς ως όφειλαν, αλλά μαζί να προσπαθήσουν να το κουκουλώσουν και αυτός θα φρόντιζε να αποζημιωθούν για τις ζημιές στα αυτοκίνητα τους.
Αδιανόητα πράγματα!!

Τέλος ο γερανός μας έβγαλε από την ειδική όπου στην άκρη του δρόμου επισκευάσαμε το αυτοκίνητο και το land rover δεν παρέλειψε να περάσει απο δίπλα μας με πολλά και βέβαια χωρίς λόγο, σε δρόμο ανοιχτό στην κυκλοφορία και κόσμο να περιπατάει δίπλα. Ύψιστη ανοησία. Υπάρχει άφθονο φωτογραφικό υλικό που αποδεικνύει την εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων, που αδιαφόρησαν παντελώς για τους αγωνιζόμενους. Δεν έγραψα αυτό το κείμενο χθες γιατί ήθελα πρώτα να ηρεμήσω και οι σκέψεις μου να ωριμάσουν στο μυαλό μου πριν τις παραθέσω.

Θα πρέπει όλοι μας να επιλέγουμε που θα τρέχουμε αλλά και η ομοσπονδία σε ποιον δίνει αγώνες.

Χρήστος Δάρας

Αδικαιολόγητη επιλογή και προχειρότητα...

H ομάδα και το πληρωμά της “OSR” Διονύσης Σπανός – Σωτήρης Γκότοβος συμμετείχαν στον δεύτερο αγώνα του Πανελληνίου Κυπέλλου Χώματος με την υποστήριξη της «ΤΥΠΟΤΡΑΣΤ». Η ειδική του αγώνα επιτυχώς σχεδιασμένη πάνω στα χνάρια του Ράλλυ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ έδινε την δυνατότητα για οδήγηση σε διαφορετικές συνθήκες δρόμου αφού είχε τέσσερα τμήματα με ευτυχώς διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Το πλήρωμα της “OSR” κατέλαβε τελικά την δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης ενώ μέχρι το τρίτο και τελευταίο πέρασμα της Ε.Δ ήταν στην πρώτη θέση.

Όμως ο αγώνας στιγματίστηκε από λανθασμένες επιλογές των οργανωτών που εκτός απο την αλλοίωση των τελικών αποτελεσμάτων που επέφεραν, θα μπορούσαν να έχουν στοιχίσει πολύ ακριβότερα αφού δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα ασφαλούς διεξαγωγής. Ακατανόητη επιλογή η μή απομάκρυνση δύο αγωνιστικών που είχαν ακινητοποιηθεί σε επικίνδυνο σημείο μέσα στην ειδική, πρίν την εκκίνηση του τρίτου περάσματος.
Αδικαιολόγητη επιλογή και προχειρότητα από οργανωτή που ήταν υπεύθυνος ασφαλείας της ΕΘΕΑ τα τελευταία χρόνια .

Το πληρωμά μας αδικήθηκε λόγω της προχειρότητας αλλά δεν έκανε ένσταση για την Ε.Δ «μετ’ εμποδίων» που έκανε. Ένσταση όμως πρέπει να γίνει από όλους τους αγωνιζομένους στην νοοτροπία της προχειρότητας και της άκρατης ανευθυνότητας που δείχνει να κερδίζει έδαφος, πρωτίστως σε θέματα ασφαλείας και κατόπιν σε θέματα αξιόπιστης διεξαγωγής των αγώνων.

Ο.S.R