Γράφω με "καθυστέρηση' εδώ γιατί είμαι νέο μέλος. Ίσως να απογοητεύσω κάποιους αλλά τα Σκούρτα δεν ήταν ειδική διαδρομή που έκανε διαφορές. Με την σειρά όμως, ξεκινούσε λίγα μέτρα μετά την έξοδο του χωριού με μια μεγάλη ευθεία που έφθανε στην αριστερή με το απίστευτο χάσιμο και λίγο παρακάτω την δεξιά φουρκέτα (βασικά θα μπορούσα να βάλω σημειώσεις με διάφορα αυτοκίνητα από την ειδική αλλά κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο... επικίνδυνο).

Στα δύο, δυόμιση πρώτα χιλιόμετρα δεν υπήρχε κάτι αξιόλογο εκτός από μια αριστερή με... μπαλκόνι που δεν είχε συμβεί κάτι περίεργο. Η αριστερή φουρκέτα στο χάσιμο παρακάτω γέμιζε γαρμπίλη ενώ εκεί που τελείωνε η μεγάλη κατηφόρα υπήρχε η απίστευτη δεξιά διαρκείας: εδώ πράγματι υπήρχε μια από τις καλύτερες στροφές των Ελληνικών αγώνων (προσοχή, το σημείο δεν ήταν SOS όπως ο Χολωμόντας που έχει πάνω από 20 τέτοια, η στροφή ήταν ορατή και εύκολη στα φρένα) που ήθελε απόλυτη γραμμή από την είσοδο για να βγει κάποιος γρήγορα. Στο σημείο έχει πέσει το τε - τα - κε της αρκούδας (γύρισαν μέχρι εμπροσθοκίνητοι) και περιστατικό που αξίζει αναφοράς είναι όταν οι Λαδογιάννης - Κόρδας στο Τσικουεσέντο Τροφέο βγήκαν στην έξοδο, έπεσαν στην κωλόνα της ΔΕΗ και το μοναδικό καλώδιο που κόπηκε και... έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο ήταν το "θετικό".

Βγαίνοντας από εκεί και μετά την δεξιά υπήρχε η αριστερή που όποιος είχε μαζέψει ήδη από την διαρκείας είχε θέμα: βασικά η στροφή ακόμη και με ένα Ν περνούσε 4η (είχε πάντα κοπριά από τα δύο μαντριά που υπήρχαν και πολύ μα πολύ σκόνη στις άκρες της αν και ο δρόμος ήταν φαρδύς) αν και ο... απίστευτος Άγγελος Παπαρινόπουλος με το VW Golf GTi ομάδας Ν είχε προλάβει να βάλει 5η, την κράτησε με τέρμα γκάζι και αν δεν με απατά η μνήμη μου ίσως να ήταν το μεγαλύτερο "μπαμ" που έχει γίνει στην ειδική (πρέπει να το ψάξω ή να θυμιθώ γιατί νομίζω πως υπάρχει καλύτερο στο τελείωμα της ειδικής).

Η δεξιά στην συνέχεια "στο εργοστάσιο" όπως γράφαμε στις σημειώσεις με τις μεγάλες ευθείες που "χωρίζονταν" από τα χασίματα ήταν η αρχή του κομματιού με την μεγάλη μέση ωριαία ταχύτητα: τέρμα γκάζι, κατηφόρα αλλά όχι τόσο έντονη όσο στην αρχή, ανοιχτές καμπές ή και ες και παρά τον φαρδύ δρόμο η αίσθηση της ταχύτητας ήταν πράγματι μοναδική και ακόμη καλύτερη την νύχτα που τα "καρφιά προβόλια" δεν έκαναν σπουδαία πράγματα.

Το κομμάτι ήταν καλό αλλά ουσιαστικά δεν ήταν τεχνικό παρά την μεγάλη ταχύτητα αφού μπορούσες να περάσεις με καλές γραμμές (έτσι κι αλλιώς όλοι το πήγαιναν με κλειστά μάτι γιατί τ0ο ήξεραν απ' έξω) και το ίδιο γκάζι ακόμη και να το αυτοκίνητο είχε 20% παραπάνω άλογα. Νέοι οδηγοί και ειδικά αν δεν το ήξεραν είχαν θέμα, αλλά για τις παλιές καραβάνες ήταν κομμάτι σχεδόν ρουτίνας.

Εκτός από το τελείωμα που υπήρχε μια δεξιά (έχουν βγει μεγάλα ονόματα, αλλά το πολύ γκάζι είχε τελειώσει κάπου 800 μέτρα πιο πίσω και πριν το φλάινγκ στο γεφυράκι που γλιστρούσε. Αν σήμερα πάνε δύο οδηγοί του WRC με ίδιο αυτοκίνητο η διαφορά τους στον τερματισμό δεν θα ξεπερνάει το ένα δευτερόλεπτο...

Τι γινόταν πριν και μετά την ειδική αυτή παλιότερα; Με κατηφόρα πριν περνούσες

Συνεχίζω γιατί κάτι... πάτησα κατά λάθος, διορθώνω την "μπαλκονάτη" αριστερή που ήταν δεξιά (βασικά κάτι πάτησα και "έσωσε" χωρίς να το δω πάλι).

Με κατηφόρα που γινόταν πάντα πριν είχες την Στεφάνη (σε κάποιους αγώνες κάπου το 1992 - 4 ακολουθούσε κατηφόρα Φυλή). Τα φορτηγά από το εργοστάσιο τσιμέντων και το νερό ήταν όπως έλεγαν κάποιοι ιδανικά για καλλιτεχνικό πατινάζ εκτός του ότι ήταν ανηφόρα και βέβαια διπλάσια από τα Σκούρτα. Εκεί αν ο "άλλος", ο "εχθρός", είχε 20 άλογα περισσότερα, 50 κιλά λιγότερα και ένα μπλοκέ που από εσένα απουσίαζε ("κοπάνα" με την τσέπη έκανε βασικά) υπολόγιζες στην αφετηρία πόσα θα φας μέχρι πάνω (η ειδική τελείωνε μετά την δεξιά φουρκέτα ακριβώς πριν το χωριό Στεφάνη) φόρτωνες με άγχος, στο παραμικρό γύριζες ή γλιστρούσες χάνοντας χρόνο και έμπαινες στα Σκούρτα όπου ήξερες πως δεν θα μαζέψεις όσο κι αν έκανες τον ήρωα ούτε το 10% από αυτά που άρπαξες πριν (παλιότερα υπήρχε και άλλη διαδρομή βέβαια που... κόπηκε ακόμη νωρίτερα.

Για λόγους ασφαλείας κόπηκε ο Άγιος Θωμάς στην συνέχεια (τεχνική με πολύ γλίστρα και κάτι ελιές που μπορεί να είχαν δει τον Καποδίστρια μικρές δεξιά κι αριστερά που αν "ακούμπαγες" πάνω τους τα πράγματα ήταν περίεργα) και μάλιστα όποιος κάνει βόλτα όταν φθάσει στην διασταύρωση που δεξιά πηγαίνει για Εθνική Οδό και είναι τα εργοστάσια, σαν ειδική συνέχιζε ευθεία με μια... μεγάλη ευθεία: οι παλιοί θα θυμούνται πως εκεί με πολλά μα πολλά χιλιόμετρα υπήρχε και ένα από τα ελάχιστα άλματα σε άσφαλτο των Ελληνικών αγώνων αν και σηκωνόταν σχεδόν πάντα... μονόπαντα (ακόμη πιο θεαματικό πολλές φορές).

Βίντεο υπάρχουν "άπειρα" αλλά τα έχω... κασέτα και είναι όλα ή από την πρώτη δεξιά φουρκέτα ή από την αριστερή (την γαρμπιλάτη). Πολύ σπάνια να υπάρχει κάτι μετά το τελείωμα του πατημένου κομματιού, γιατί το γρήγορο δεν ήταν ότι καλύτερο για κάμερα.

Του Παπαρινόπουλου το μπαμ (μπήκε το ILS στην μνήμη μου) τελικά ήταν μεγαλύτερο από το άλλο στο τελείωμα γνωστού αγωνιζόμενου με Escort Cosworth 4X4 (είχε πολύ τούμπα αλλά το Golf είχε ανέβει όλο το μικρό λοφάκι δεξιά και είχε ξαναβγεί σχεδόν στην ευθεία σμπαράλια).

Τέλος για το KIA που διάβασα παραπάνω εκτός από τον Γιώργο που ακολούθησε, βασικά πρώτος με το αυτοκίνητο έτρεξε ο Αντώνης Στιβαχτάρης. Μπόνους λεπτομέρεια πως σε ανηφόρα και ευθείες τουλάχιστον ο Γιώργος (για τον... κυρ - Αντώνη δεν ξέρω) έβαζε τα... κοντά ειδικά όταν ήταν από φουρκέτα σε φουρκέτα...

Υ.Γ. Ένα ωραίο θέαμα πάντως στα Σκούρτα ήταν την εποχή των πρώτων Renault 5 GT (πρώτος το έτρεξε στην Ελλάδα ο Σώτος Κοκκίνης νομίζω σε ένα ράλλυ Σκορπιός που με τέσσερα αμορτισέρ είχε γράψει "την επίδοση" αλλά η καλή μάχη ξεκίνησε το 1987) ήταν το 1987 (ίσως και 1988) που ο Σωτήρης Ζιάκας έχει φύγει στα φρένα ευθεία στην πρώτη δεξιά φουρκέτα με συνοδηγό στον πρώτο του αγώνα τον Γιώργο Κοσμόπουλο, τότε εκεί υπήρχε το μπάζο και το σκουπίδι (αργότερα τα καθάρισαν και δεν ξαναπέταξαν) και ο Σωτηράκης ως γνωστών... στον κόσμο του αλλά και στο χαβαλέ του με τους φίλους που είχαν αριθμό συμμετοχή πίσω από αυτόν...
Για να πάρετε μια ιδέα ο Σ.Χ είχε γράψει το 1987 για τον Σωτήρη στους 4Τροχούς: "κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στον συμπαθή οδηγό πως οι αγώνες αυτοκινήτου δεν γίνονται σε παιδικές χαρές".

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Εκτός από την εκπληκτική δεξιά διαρκείας με τα δύο apex που αναφέρεις, την οποία ελάχιστοι έστριβαν σωστά, διαφορές έκανε όποιος δεν έκανε ίχνος αφήματος από την πρώτη δεξιά φουρκέτα ως την επόμενη αριστερή φουρκέτα (αυτό το έκαναν 4-5 άτομα), όποιος περνούσε χωρίς ίχνος φρένου με 5η το S που ακολουθεί μετά το μοναστήρι (επίσης το έκαναν 4-5 άτομα) και όποιος περνούσε επίσης με 5η δίχως άφημα το κομμάτι από τη μέτρια αριστερή που τώρα έχει εικονοστάσι ως τη μεθεπόμενη αριστερή μέσα στα πεύκα, περίπου 1 km μετά (αυτό το έκαναν ακόμα λιγότεροι). Αυτά τα κομμάτια ήταν πράγματι 5η για τους περισσότερους, αλλά ειδικά στα Ν που εκεί μέσα έβγαζαν από 180 ως 200+ το "δίχως άφημα" ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά. Όσοι το έκαναν (για παράδειγμα οι 2 πρώτοι της Ν1) κέρδιζαν πάνω από 15'' σε σχέση με τους επόμενους της κλάσης (σχεδόν 1,5''/χλμ).

scn είναι πραγματικά ότι καλύτερο ήρθε μέχρι τώρα για συζήτηση!!!! Από τη δεξιά φουρκέτα μέχρι την αριστερή υπάρχει σημείο που δεν περνάει τέρμα ούτε ο Λεμπ σήμερα (η δεξιά με το απίστευτο μπαλκόνι). Το θέμα δεν είναι αυτό και δες γιατί έβαλα μεγάλη αναφορά στην προηγούμενη συνήθως ειδική διαδρομή Στεφάνη: με ίσα βάρκα ίσα γιαλό πλήρωμα και αυτοκίνητο, στα Σκούρτα από τον αντίπαλο δεν έβγαινες ούτε με 3 δευτερόλεπτα μπροστά ή πίσω του διαφορά.

Έπρεπε να πάει κάτι στραβά σε τέτοιες περιπτώσεις για να γίνει διαφορά εκτός από το μήκος της ειδικής που δεν είναι μεγάλο.
Τώρα αν έτρεχες με κάποιον που μετά την πρώτη δεξιά φουρκέτα που ακολουθούσε στην μπαριέρα η ορατή τέζα αριστερή και μετά η επίσης τέζα αριστερή που κάποιοι... τσίμπαγαν ήδη από εκεί για να στρίψουν το φρένο!!!!! (βρήκα μια άκρη για να κάνω κασέτες mp4 που θα δεις άτομα να το κάνουν αυτό, αλλά μελλοντικά) δεν χρειαζόταν να φθάσεις μέχρι τα Σκούρτα για να καθαρίσεις τον αγώνα ή να κάνεις διαφορά.

Κάτι ακόμη καλύτερο όμως είναι η αναφορά στα Ν1 που έβαζαν εκεί 5η. Έχω περάσει με όλα τα κυβικά, με ή χωρίς τούρμπο σε αγώνα. Το κομμάτι το πατημένο έχει μεγάλη διαφορά με ένα 205 ή 160 rally σε σχέση με ένα Escort Cosworth ή ένα EVO ακόμη και 5: ξέρεις πόσο μεγάλη διαφορά έχει ακόμη και η 4η ενός Escort σε σχέση με την 5η ενός 205 την ίδια στιγμή που το πρώτο ζυγίζει μισό τόνο παραπάνω; Ή τι θα γίνει στο ξεκώλημα με 1,5 βάρος και κάπου 40 ή ακόμη και 50 χιλιόμετρα παραπάνω από το 205;

Πληροφοριακά δεν έτρεχε Escort που δεν είχε ξηλωμένο κοντέρ (αν το έβλεπες σε κάποια σημεία στην Δωδώνη, στο πρώτο ή στο τελευταίο κομμάτι στον Ελαφότοπο, στα δύο τέρμα γκάζι της Φτέρης ή ακόμη και εκεί στα Σκούρτα θα πάταγες φρένο...).
Μετά την δεξιά στο εργοστάσιο (η επόμενη από την στροφή του Παπαρινόπουλου) τα Ν4 μάζευαν τα κερατά τους (ειδικά τα Sierra Cosworth RS που σαν Ν είχαν δύο εκατοστά μεγαλύτερη εισαγωγή και κατά ομολογία όλων ήταν δυνατότερα από τα... Α) πηγαίνοντας 200 χλμ/ωρα χαλαρά σε σχέση με το Ν1 που δεν είχε γεμίσει 3η...

Εργαλεία τώρα όπως ένα καλό MK II έστω και των 180 ίππων ή μια Opel Manta με κοντές σχέσεις και πολύ λίγο βάρος παρά την πίσω κίνηση ήταν εύκολο να περάσουν τέρμα αν ο οδηγός ήταν πάνω από τον μέσο όρο, ήξερε την ειδική και είχε κάνει κάποια χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο.
Για να αναφέρω ένα παράδειγμα και με αφορμή πάλι τον Παπαρινόπουλο πάμε από Βαρυμπόμπη προς Μαλακάσα στον Αγιο Μερκούριο. Περνάμε Κατσιμίδι, κατηφορίζουμε στις ταβέρνες, στρίβουμε την δεξιά στο γεφυράκι και ξεκινάει η μεγάλη ευθεία με τα δύο χασίματα που καταλήγει στην δεξιά: εκεί ο Παπαρινόπουλος με Golf N είχε κουμπούσει πάλι την 5η, δεν άφησε καθόλου και να δεις τα δέντρα ίσως να έχουν ακόμη σημάδια από το μπαμ που ακούστηκε Χαλκίδα.

Με ένα Manta 150 ίππων αλλά 200 κιλών κάτω και κοντό κιβώτιο που έτσι κι αλλιώς θα είχε τα ίδια χιλιόμετρα εκεί με το N3 περνάς χαλαρά ή σχεδόν (βασικά είναι και θέμα οδηγού, με την ανάποδη φορά στην ειδική από την στροφή του Καλτσούνη μέχρι την αριστερή τώρα στροφή πάλι δεν αφήνεις καθόλου αλλά πολλοί λίγοι πέρασαν τέρμα ακόμη και με καλό εργαλείο χωρίς να αφήσουν λίγο.

Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Ακόμη και με Ν1 όταν έχεις αντιπάλους που τους ρίχνεις 15 δεύτερα στα 8 και κάτι χιλιόμετρα σε ένα Χολωμόντα πόσα θα τους πάρεις; Και δεν χρειάζεται να είναι Χολωμόντας γιατί θα τους παίρνεις πολλά σε όλες τις ειδικές...
Οι δύο πρώτοι στα Ν1 εκεί (θα σου πω ένα παράδειγμα από τις εποχές Ν1 Αντώνη Δραγώνα, Γιάννη Αυγερόπουλου ή ακόμη και Αλέκου Κατζούρη) δεν είχαν στο stop στα Σκούρτα πάνω από 2 δευτερόλεπτα διαφορά...

Στην Φτέρη από την ίδια πλευρά που κάνει διαφορά (και όχι μόνο λόγο των 10 σχεδόν επιπλέον χιλιομέτρων) το 1993 που δεν είχε καθόλου καινούργια άσφαλτο στην "μακριά" που ο Αυγερόπουλος με το 205 Ν1 προσπάθησε να σπάσει το 9:42 του Γεωργιόπουλου (είχε γίνει επίσης με 205 Ν1) φίλος και πολύ έμπειρος αγωνιζόμενος που βρισκόταν εκεί που σχεδόν έλιωσε ο Γιάννης (μαζί με τον Τίμο από τα καλύτερα παιδιά των Ελληνικών αγώνων και μεγάλο ταλέντο) το αυτοκίνητο αφού το πέταξαν μετά το μπαμ μου έκανε λόγο για πολλά δεύτερα κάτω από τον Αντώνη, άλλο αν με τέτοιο ρυθμό ήταν δύσκολο να φθάσει.

Όταν είναι Ν επίσης πρέπει να υπολογίζουμε το βάρος του αυτοκινήτου, γιατί η ορμή στις κατηφόρες είναι πρόθυμη, τα φρένα δεν...
Θα βάλω παράδειγμα (κουράγιο κλείνω σε λίγο) πάλι την μεγάλη Φτέρη με παλιά άσφαλτο, το απίστευτο τότε 9:42 του Γεωργιόπουλου με το ΝΙ και το ρεκόρ μέχρι το 1993 στην Ν3 που ανήκε στον... Άγγελο Παπαρινόπουλο με το Golf (έκανε 10 κάπου ράλλυ, στα μισά έκανε "απίστευτα πράγματα" που δεν γίνονται στην Ελλάδα αλλά δύσκολα θα τα δεις και έξω από ερασιτέχνες και στα άλλα μισά έλιωσε, κάτι δικαιολογημένο με τον ρυθμό - εμπειρία που είχε, άσχετα αν στις "μια χούφτα στροφές" της Τρίπολης όπου πήρε πρωτάθλημα στο ενιαίο είναι διαφορετικά και "ο θείος" για παράδειγμα θα γνωρίζεις τι έκανε στα ράλλυ όπου ο Λάκης πράγματι στα Σκούρτα μπορεί και να τον έπιανε μέσα στην ειδική αν έμενε στον δρόμο...) και ήταν 9:36.

Έξι δεύτερα δεν είναι μεγάλη διαφορά, όμως αν κατέβεις Φτέρη θα δεις πόσο χαλαρά είναι τα πράγματα με το Ν1 μετά την "παιδική χαρά" που είναι ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ μέχρι κάτω σε σχέση με τα 200+ κιλά του Ν3... Στο τελευταίο ες ξέρεις πόσοι έχουν κατέβει βόλτα με Ν3 γιατί έχουν μείνει πολύ νωρίτερα όταν με το Ν1 είναι σχεδόν χαλαροί;

Στείλε κι άλλα πραγματικά ήταν ότι καλύτερο αυτό που έστειλες αν δεν κάνουμε καμία ενότητα με "αγαπημένες ειδικές", ενώ πες μου για ποια Ν1 λες να βάλω και ιστορίες: μια "μπόνους" είναι με τον Δραγώνα με το Suzuki Swift N1 που είχε ψάξει όλες τις αγορές που πήγαινε το αυτοκίνητο ανακαλύπτοντας τελικά πως στην Ιαπωνία το νορμάλ φοράει Τόρσεν διαφορικό με αποτέλεσμα να το φέρει και να το βάλει: και να γίνει ένας ψιλοπανικός με αυτή την υπόθεση γιατί το μπέρδεμα ήταν μεγάλο, κάτι που δεν έγινε με τις Corolla AE86 που γινόντουσαν εισαγωγή μόνο στην Ελλάδα με μπολοκέ πίσω 25% ή ακόμη και λαμινέϊτεντ παρμπρίζ με αποτέλεσμα να είναι καθ' όλα νόμιμες. Επίσης δες με αφορμή αυτά τι θα βάλω στα τρελά των Ελληνικών αγώνων σήμερα.

Απαντώ μόνο σε αυτό. Ορκίζομαι σε ό,τι έχω και δεν έχω ότι έχω βρεθεί συνοδηγός σε αυτοκίνητο που έκανε 2ο χρόνο κλάσης, 1'' πίσω από τον πρώτο και μπροστά από πολλά μεγαλύτερα αυτοκίνητα, και περάσαμε όλο αυτό το κομμάτι χωρίς ίχνος αφήματος. Και πίστεψέ με, αν περάσεις τη δεξιά με το μπαλκόνι ασάλιωτη, το εσάκι που ακολουθεί είναι με 5η και είναι ακόμα πιο δύσκολο να περάσει ασάλιωτο απ' ό,τι η δεξιά. Επίσης, το ίδιο κάναμε και στα επόμενα κομμάτια που αναφέρω. Αν με ρωτήσεις πώς ένιωσα, θα σου πω ότι στο μεν πρώτο κομμάτι που συζητάμε πάγωσα, στο δεύτερο κομμάτι μετά το μοναστήρι έβαλα τις φωνές στον οδηγό μου λέγοντάς του "τι κάνεις ρε μαλάκα, θα σκοτωθούμε" και στο τρίτο του ορκίστηκα πως "μόλις τελειώσουμε θα σε πηδήξω". Επίσης, το κομμάτι με το μπαλκόνι που αναφέρεις το έχουν περάσει ασάλιωτο ένας οδηγός με Γκολφ Ν3 (όχι αυτός που λες), ένας οδηγός με 205 Ν1 (αυτός που ανέφερες) και ελάχιστοι άλλοι. Είναι τρομακτικό, αλλά γίνεται. Αν με ρωτήσεις αν θα έμπαινα ξανά σε αυτοκίνητο που είναι να κάνει αυτό το πράμα, η απάντηση είναι απερίφραστα όχι.


Οι χρόνοι στα Σκούρτα στη Ν1 ήταν τα τρία πρώτα αυτοκίνητα εντός 4'' και όλα τα υπόλοιπα μετά από 15'' ως 30''. Το ίδιο γινόταν και σε άλλες κλάσεις όπου κάποιοι έπαιρναν μεγάλα ρίσκα. Σίγουρα η Φτέρη έκανε μεγαλύτερες διαφορές, ουδείς αμφιβάλει γι' αυτό. Το δε ρεκόρ στη Ν1 εκεί είναι του κυρ-Αλέκου, νομίζω 9.30 ή 9.32, με το Δραγώνα μόλις 2'' πίσω του, φυσικά μέσα στη 10άδα γενικής σε 100+ συμμετοχές. Ίδιο χρόνο με το Δραγώνα είχε γράψει και ο Μίχος κάποια επόμενη φορά. Μετά από εκεί οι διαφορές ήταν μεγάλες και σπάνια έβρισκες κάποιον να σπάσει το 9.45 στη Ν1. Εξίσου μεγάλες διαφορές έφτιαχνε το άλλο τρελάδικο, ο Ελαφότοπος, όπως και ο Χολομώντας που λες. Όμως και στα Σκούρτα μπορούσε κάποιος να κερδίσει πολλά, αρκεί να έπαιζε τη ζωή του κορώνα-γράμματα.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα που λες, είναι πολύ ενδιαφέροντα και θα ήταν πολύ καλό να ακούγονταν και άλλα τέτοια από τους παλιότερους. Δίνουν το κλίμα μιας άλλης εποχής που ήταν, όχι πιο ρομαντική ούτε πιο ωραία, απλώς πιο ορθολογική. Πολλά αυτοκίνητα που έτρεχαν είχαν προσιτό κόστος, οι οδηγοί ήταν περισσότεροι, υπήρχαν κλάσεις με πολλές συμμετοχές και πολύ συναγωνισμό, έτρεχαν σαφώς περισσότεροι νέοι οδηγοί, ενώ πολλοί έτρεχαν χωρίς καν να κοιτάνε το χρονόμετρο, μόνο για την πλάκα τους. Τα τελευταία χρόνια οι αγώνες έχουν μπολιαστεί με το γενικό άκρατο παραλογισμό που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Νομίζω εδώ θα πάμε καλά γιατί το ενδιαφέρον συνεχίζεται. Δεν αμφιβάλω πως μπορεί να περάσει την δεξιά μπαλκονάτη τέρμα ένα Ν1 κάποια στιγμή και για ένα πέρασμα, πάντως Ν4 δεν περνάει (δεν έχει "γεμίσει" η 4η σε ένα Escort εκείνη την εποχή, όταν το Ν1 είναι στον κόφτη με 5η και στο άλλο αν έχεις γεμίσει 5η δεν την κρατάς...).

Σωστά αναφέρεις πως "οι χρόνοι στα Σκούρτα στα Ν1 ήταν τα τρία πρώτα αυτοκίνητα εντός 4"¨", βασικά πριν όταν το έστειλα μετάνιωσα που δεν έγραψα πως στα Σκούρτα αν έβγαινες με 5+ απέναντι σε ισάξιο συνδυασμό ήσουν πραγματικά οδηγάρα για αυτοκίνητο μέχρι Ν3 ή με Ν4 που είναι δυσκολότερο να κάνεις διαφορά σε σχέση με Α (όλα τα προβλήματα του βάρους, φρένων ακόμη και διαδρομών επιλογέα στο Escort για παράδειγμα) τα "θεϊκά" 5" μπορεί να γινόντουσαν και 8" ακριβώς γιατί ήταν απίστευτα δύσκολο να περάσεις με αυτό "τάφος".

Ο Αλέκος όταν έκανε τον χρόνο είχαν αρχίσει να πέφτουν ήδη κάποια νέα κομμάτια άσφαλτο αν και πήγαινε "άνεμος" ο παππούς όπως τον έλεγε πολύ στενός του φίλος. Ο χρόνος ρεκόρ του Γεωργιόπουλου που αναφέρω ήταν μέχρι το 1993 όταν βγήκε ο Αυγερόπουλος στην Φτέρη: ο Γιάννης δεν πρέπει να το είχε κάνει πάντως την ίδια χρονιά αυτό στα Σκούρτα, γιατί μετά το έβγα στην Πάτρα έφτιαξε καινούργιο αυτοκίνητο αλλά ήταν πολύ αργότερος.
Όλοι έλεγαν πως το νέο 205 δεν ήταν καλό με πολύ καλά πράγματα αν και ο ίδιος μου είχε πει όταν τον ρώτησα τι γίνεται πως το νέο αυτοκίνητο ήταν καλύτερο από το προηγούμενο "εμείς δεν πάμε καλά". Το σοκ ήταν μεγάλο...

Εκείνη την χρονιά πάντως για την ιστορία για όσους δεν ξέρουν το κύπελλο πήγε στον Αντώνη Δραγώνα που βγήκε στον τελευταίο αγώνα το ράλλυ Παλλάδιο (είχε κάνει μεγάλη φασαρία στον τεχνικό έλεγχο στην Ελφίνκο γιατί είχαν μπροστά του 3 ή 4 Γιούγκο Α5) και ήταν λίγο αστείο να βγει στην πρώτη ειδική.
Οι αφοί Αυγερόπουλοι νομίζω έπρεπε να έρθουν 4οι για να πάρουν το κύπελλο και τους θυμάμαι σαν τώρα θλιβερές φιγούρες στην Στεφάνη πάνω που ξημέρωνε να είναι στην άκρη του δρόμου κάπου στην κλασική φουρκέτα στην μέση έχοντας εγκαταλείψει...

Στον ίδιο αγώνα είναι που έχει τουμπάρει ο Τερδήμος λίγο μετά την φουρκέτα στο πρώτο πέρασμα, έχει καθίσει η Alfa 75 με τον ουρανό μέσα στο βαθύ ανάχωμα μιας δεξιάς λίγο παραπάνω, οι πόρτες δεν ανοίγουν και... μυρίζει βενζίνη. Απίστευτο αλλά ο Γιαννάκης όχι μόνο βρήκε το κινητό - παντόφλα εποχής μετά την τούμπα αλλά είχε και σήμα!!!!
Ντριν - ντριν, τηλέφωνο στον Πετρόπουλο κάπου 3 τα ξημερώματα (ίσως λίγο νωρίτερα) στον... Πετρόπουλο. "Εχω τουμπάρει" και μπλα μπλα μπλα ο Τερδήμος για να πάρει την απάντηση "ρε μ@@@@κ@@@ βλάχο εγώ θα στα μάθω αυτά 3 η ώρα τα ξημερώματα, κλώτσατε το παρμπριζ με το... ποδαρ (όχι πόδι) να σπάσει και να βγήτε από μπροστά, όπως και έγινε.

Το ότι το πρώτο Ν1 ήταν πάντα ψηλά στην γενική δείχνει απλά πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο πιο πίσω. Ο Κοκκίνης σε ασφάλτινο με 160 συμμετοχές απ' τις οποίες καμιά 30 Escort MK II και πολλά ακόμη αυτοκίνητα έχει κάνει 21 χρόνο γενικής στην πρώτη ειδική (με όλους μέσα) με ένα... Ρενό Φάρμα.
Ο Γρηγόρης Πιερουτσάκος μιας και λέμε για Peugeot 205 N1 από την άλλη, έχει κάνει στην κατηφορική Φυλή (η Φυλή κατηφόρα ήταν ειδική που έκανε διαφορές, πολύ αντρική) με αυτό Χ με τον Λεωνίδα Κύρκο (ο Λεας ταξίδευε γιατί ήταν η τελευταία ειδική, αλλά πήρε και όλους τους άλλους ο Γρηγόρης που δεν ήταν λίγοι...). Βέβαια μπορεί στις σημειώσεις του αν της έπαιρνες δανεικές από τον συνοδηγό του Αντώνη Γαρυφαλή να έλειπαν τα μισά χιλιόμετρα της ειδικής (τις ήξερε απ' έξω και απλά δεν ήταν πολύ σίγουρος για κάποια σημεία, οπότε έγραφε και κάτι, άσε που έλεγε που και που μέσα στην ειδική και κανένα τραγουδάκι στον Αντώνη!)

Από την άλλη πλευρά όταν πήγε αγώνα στην οριακά τότε Γιουγκοσλαβία που δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο στις δοκιμές ήταν με το Suzuki Swift πρώτης γενιάς φουλ γκρουπ Α πίσω από 3 ή 4 τοπικά Zastava Yugo...

Μιας και ανέφερες "παππού" (κυρ - Αλέκο, παππού τον έλεγαν τα κολλητάρια και ειδικά ένα με πολύ μεγάλη αγάπη στα Ιταλικά αυτοκίνητα) και Μίχο αλλά και τις επιδόσεις τους, πάμε λίγα λόγια γι' αυτούς.
Ο Αλέκος περνούσε ειδικές μέχρι με τα πόδια (όχι γιατί ήτα γνωστός "καβούρης" μην κάψει βενζίνη) όσο για τον Μίχο είχε φθάσει σε αγώνα να ψάχνει συνοδηγό γιατί ο δικός του είχε κάποιο πρόβλημα που απλά θα... διακοσμούσε το δεξί κάθισμα γιατί τον ήξερε όλον απ' έξω.
Η "καβουρίτιδα" του "παππού" είχε κάποια αποτελέσματα και στο αυτοκίνητο (δεν ήταν και το καλύτερο 205) του Μίχου ήταν αστέρι. Και οι δύο πήγαιναν "τάφος", τα περιοδικά έγραφαν απίστευτα σχόλια κάποιες φορές αλλά: θυμάσαι πόσο χαλαρά ή σχεδόν (δηλαδή στην τελευταία ειδική σε κάποιους αγώνες) του καθάρισε ο Σωτήρης Σκαλτσάς με συνοδηγό τον... Γαρυφαλή την χρονιά που έτρεξε με το 205 Ν1;

Και τι χρόνο είχε κάνει για παράδειγμα στο Καράβωμα, ενώ καμία σχέση σε δοκιμές από τους δύο παραπάνω που ήταν πολύ μα πολύ λιγότερες. Για να το γράψω με άλλα λόγια: έχεις δει βίντεο ή φωτογραφίες από τον Ζιλ Πανιζί με ένα 205 Ν1 στο Γαλλικό πρωτάθλημα την πρώτη του χρονιά; Ε, υπολόγιζε ακόμη παρακάτω από τον Σκαλτσά για να καταλάβεις πως "το όριο" ή "το πάγωμα" ή το "χωρίς αύριο" είναι πολύ μα πολύ σχετικά (ο Λεμπ επιμένω πως δεν περνάει εκεί πάντως ούτε σήμερα "σκασμένος".

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το Ν3 που "πέρασε" και δεν ήταν ο Λάκης (έχεις μπει σε Ford Transit που ο οδηγός, δηλαδή ο Παπαρινόπουλος όχι μόνο να το σηκώνει στις δύο ρόδες αλλά να το σηκώνει και να κάνει και... ανάποδα τιμόνια). Ο οδηγός είναι από την Κύπρο που λες; Αν είναι, αυτόν τον περνούσαν τα Ν1 όταν είχε πραγματικά μπιστόλι 1300αρη γκρουπ Α και αν δεν ήσουν μέσα το βλέπω κομμάτι δύσκολο: για να βοηθήσω είναι αυτός που έφαγε 1 λεπτό στο Κένταυρος από τον Λάκη με ίδιο αυτοκίνητο, στο Αχαιός πίστευε πως θα κερδίσει και εκεί στην "παιδική χαρά" στην Φτέρη έριξε ένα από τα μεγαλύτερα μπαμ στην ιστορία των Ελληνικών αγώνων.
Το Golf ήταν πραγματικά ένα μέτρο κοντύτερο (ξεκόλλησε με σκασμένη σχεδόν 5η γιατί πάτησε λίγο έξω από τον δρόμο, νομίζω είχε τότε και... χορταράκι στην άκρη), πολλά εκατοστά χαμηλότερο και φαρδύτερο...
Τώρα μπορεί να είναι άλλος αν και να το έχει κάνει ο μπαμπάς Μπάσδελης (ο Ανδρέας δηλαδή) το βλέπω κομμάτι δύσκολο μιας και είχε Golf N3.

Ελπίζω να συνεχίσουμε την ωραία κουβέντα (όσοι θέλουν να σηκώσουν το "ποντίκι" με ερωτήσεις ή σχόλια) ώστε να τα πούμε και για Ελαφότοπο ή Χολωμόντα.

Επίσης μπορούμε να πούμε και για το... μπάχαλο από καταβολής αγώνων που συνεχίζεται μέχρι σήμερα: βασικά πολύ λίγα άτομα εδώ και λίγες δεκαετίες δεν καταφεραν ποτέ να τα βρουν πάνω σε τόσα λίγα θέματα ενός σπορ που πληρώνουν για να το κάνουν πολλά χρήματα και το αγαπούν...

Για να "για να σε φτιάξω γκρουπ Α (γιατί όπως έλεγε η Γιωργάρα που ήταν μια και δεν χρειάζεται επώνυμο, "αυτοκίνητο που δεν έχει κιβώτιο ταχυτήτων καλό, δεν είναι αγωνιστικό) γιατί θα στεναχωρηθώ αν δεν συνεχίσουμε έχω μια απορία: αφού κατεβήκατε φλατ - άουτ τα Σκούρτα με την ζωή να παίζεται κορώνα ή γράμματα, στο φλάινγκ πως είχατε κάνει δεύτερο χρόνο στην κλάση σας έστω και με ένα δευτερόλεπτο διαφορά;;;
Δηλαδή ο άλλος, ο πρώτος, τι έκανε εκεί μέσα, που το μάζεψε το ένα που βασικά έρχεται να συμφωνήσει πως στα Σκούρτα δεν γινόντουσαν διαφορές...

Υ.Γ. Θυμάσαι στο Αττικό που ο Μερκούρης το 1993 ήταν με ανάποδη φορά από το Παλλάδιο (από Μαλακάσα προς Βαρυμπόμπη) που ο Βαζάκας ήταν πλοηγός με το αγωνιστικό Daihatsu που έτρεχε στο χώμα και βγήκε "στο σπίτι του γιατρού". Είχε πάει πολύ μέσα, ήταν και πλοηγός, ενώ έχει τρέξει συνοδηγός όπως θα ξέρεις με τον Γιώργο Μοσχού (εδώ βάζω επώνυμο πρι δεν έβαλα γιατί θα είναι πάντα η Γιωργάρα, πρωταθλητής μέσα και έξω από το αυτοκίνητο σε ότι καλό).
Για να το δέσω με το προηγούμενο που έστειλα (περί Ν1 και Ν4 και πόση διαφορά υπάρχει στα "τέζα" περάσματα πριν την τελευταία απάντηση) ο Μοσχούς τις περισσότερες φορές αν όχι όλες έστελνε τους συνοδηγούς να γράψουν τον δρόμο γιατί βαριόταν (πραγματικά είναι βαρετές οι δοκιμές) και έτσι ο Βαζάκας πήγε να γράψει. Στο τσεκάρισμα με την Γιωργάρα ο Βαζάκας έχει βάλειμια 3η αριστερή, την διαβάζει στον Γιώργο, αυτός την βλέπει και του λέει: "Δημητράκη παιδί μου, αυτό που θα τρέξουμε δεν είναι 1300αρη, αυτή είναι δεύτερη, θα σκοτωθούμε αν περάσουμε 3η στον αγώνα".
Κάπως έτσι και με τα 'τέζα" και τα Ν4 στα Σκούρτα...

Για να τελειώσει το θέμα των Σκούρτων. Δεν μπορώ να πείσω κανέναν για κάτι που λέω. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει αυτό που πιστεύει και καλώς κάνει. Με Ν4 σαφώς δεν περνάνε τέζα τα συγκεκριμένα σημεία. Με πιο αδύναμα, καλοστημένα αυτοκίνητα, ναι, περνάνε. Βέβαια, πολύ θα ήθελα να δω και το Ζάχο με το C2 εκεί. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα έκανε το αναπάντεχο. Όσο για τον Seb, ας μην είμαστε τόσο σίγουροι. Τον έχω δει να κάνει σε άσφαλτο πολύ χειρότερα.

Αναφορικά με το 1'', απλώς χάθηκε. Όπως σωστά γράφεις, το "τέζα" είναι σχετικό. Πάντα υπάρχει κάποιος που μπορεί να πάει πιο γρήγορα. Πάντα, πάντα, πάντα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κάποιος ήταν και είναι καλύτερος οδηγός και πήγε πιο γρήγορα σε άλλα σημεία όπου δεν έφτανε μόνο η τρέλα.

Η Φυλή κατηφόρα είναι ειδικάρα από τις λίγες. Θυμάμαι Πιερουτσάκο, Γεωργίου και Βαλεντή εκεί (με το αστείο MG Μέτρο του ενιαίου) και μου σηκώνεται η τρίχα. Έλα όμως που η WWF κατάφερε και έβαλε πινακίδα η οποία απαγορεύει όχι μόνο τους αγώνες αλλά ακόμα και τη διέλευση αγωνιστικών (φυσικά, όποτε θέλω να δοκιμάσω κάτι στο αυτοκίνητο τους γράφω εκεί που πρέπει).

Όσον αφορά την έξοδο του Ερωτόκριτου στο πάρκο, έγινε με 4η ενώ χτυπούσε κόφτη, δηλ. 168+ χαω. Δεν πάτησαν πουθενά, απλώς το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να στρίψει με τόσα. Έχοντας δει το σημείο ως θεατής δύο φορές, ο μοναδικός με Ν και μακρύ σασμάν που άφηνε μέσα την 5η ήταν ο παππούς. Κανένας άλλος. Οι υπόλοιποι που το διαλαλούν αυτό για τον εαυτό τους (ξέρω δύο) λένε ψέματα.

Πάντως, θα είχε ενδιαφέρον και μια συζήτηση γύρω από τους παλιότερους χωμάτινους αγώνες. Εκεί όπου κάποτε στη Ν2 (Θυμάσαι την τρελή κόντρα Λαμπρόπουλου-Γιαγνίση-Παναγιωτόπουλου με τρία διαφορετικά αυτοκίνητα;) και πολύ περισσότερες φορές στην Α5 γινόταν το σώσε. Αυτές οι μικρές κλάσεις με τις πολλές συμμετοχές είναι που εξαφανίστηκαν από τους ελληνικούς αγώνες και γι' αυτό οι αγώνες θα κάνουν πολλά χρόνια να ορθοποδήσουν, αν ορθοποδήσουν ποτέ.

Y.Γ. Έχω τουλάχιστον 20 ώρες βίντεο ελληνικών αγώνων που είχα γράψει τότε από τις εκπομπές του ΑΝΤ1, της ΕΤ2 και του MEGA. Δεν ξέρω, όμως, πώς θα μπορούσα να τα κάνω σε μορφή που να μπορεί να γίνει upload. Όποιος ξέρει, ας πει. Αν βοηθάει, έχω DVD writer και κάπου σε μια ντουλάπα υπάρχει ακόμα το VHS.

scn είσαι πραγματικά αυτό που λένε (ο "δικό μου" άνθρωπος!!!). Κολιτα για όσους ενδιαφέρονται πόσες πληροφορίες έχουμε βάλει μέσα σε αυτή την συζήτηση (αν δεν βαριέσαι να γράφεις βάζε περισσότερες λεπτομέρειες έτσι ώστε όποιος ενδιαφέρεται γράφω πάλι να καταλαβαίνει περισσότερο πράγματα μη γνωρίζοντας όνομά πιθανόν και άλλες καταστάσεις...).

Βασικά σε όλα τα παραπάνω λέμε τα ίδια πράγματα: τα Σκούρτα με ισάξιους ανταγωνιστές δεν κάνουν σπουδαίες διαφορές, άλλο 1300 και άλλο ένα δυνατό και βαρύ αυτοκίνητο (στο χώμα υπάρχουν 1300 που με 5η έχουν 130 τελική, το 80% του αγώνα είναι τέρμα γκάζι).

Η απάντηση σου στο "πείραγμα" που χάθηκε το ένα είναι μοναδική από το "αναφορικά με το 1" μέχρι "η τρέλα!!!!!!".

Για τον Λεμπ πάντως και εγώ δεν είμαι σίγουρος: αν ήμουν τώρα θα σου έγραφε ένας παγκόσμιος πρωταθλητής.

Άνοιξες πολλά νέα θέμα που αξίζουν μοναδικής ανάλυσης (βασικά μπορώ να γράφω μέρες για το καθ' ένα όπως και εσύ όπως βλέπω) αλλά θα μείνω λίγο ακόμη στα Σκούρτα: σημείο που μπορούσες να κερδίσεις ίσως πάνω από 1" εκεί ήταν η πρώτη αριστερή στο χάσιμο πριν την πρώτη φουρκέτα αρκεί να είχε έλλειψη φαντασίας για το τι θα γίνει αν ξεκολλήσεις (με λίγα χιλιόμετρα δημοσιογράφος από περιοδικό αυτοκινήτου εκεί έχει... κατέβει την πλαγιά με τα βράχια με αποτέλεσμα να... καταστραφεί ένα ολοκαίνουργιο Audi S3 πρώτης γενιάς που φυσικά η αντιπροσωπεία το... πέταξε).

Αν σου πω τώρα ότι αυτή την διαφωνία για την συγκεκριμένη στροφή την θυμάμαι αμυδρά κάπου την εποχή που αναφέρουμε θα το πιστέψεις; Εδώ θέλω βοήθεια και το μυαλό μου πάει στον πολύ καλό φίλο μου στους αγώνες (αν και έχω να τον δω από τότε) Κλέων Ζαδέ που έτρεχε με 205 Ν1 (βγάζοντας εξάτμιση και βάσης μηχανής την επομένη του αγώνα για να πάει στην δουλειά του).

Ας φύγουμε όμως από τα Σκούρτα (θα επανέλθω κάποια στιγμή με βίντεο, βασικά αυτά που έχεις τα κάνεις DVD σε κάποιο μαγαζί έστω με 10 το πολύ ευρώ πλέον και στην συνέχεια τα κάνεις MP4, ελπίζοντας από τότε να έχεις και κάτι παραπάνω από Κωστούρο ή Καραπετσάνους) και ας πάμε σε ένα από τα καλύτερα σημεία των Ελληνικώ ασφάλτινω ράλλυ, στην Φτέρη και στην "παιδική ζαρά" ή πάρκο όπως γράφεις.
Εκείνη την χρονιά όσοι ήταν εκεί που έλιωσε ο Κρίτων βασικά έκανα λόγο για 190+ αν και δεν το γνωρίζω γιατί είναι δύσκολο να μετρήσει κάποιος (άσχετα από το αν είχε 4η όπως μου γράφεις δεν βγάζει τόσα χιλιόμετρα).
Το σίγουρο είναι πως από έμπειρο αγωνιζόμενο που ήταν εκεί... πάτησε λάθος.

Έχω καθίσει θεατής εκεί το 1992 και θα σου πω έναν ακόμη γιατί στα λόγια ή πάνω από το πληκτρολόγιο και εγώ μπορώ να γράψω πως είμαι πιο γρήγορος από τον Λεμπ (κυνηγοί, ψαράδες και οδηγοί αγώνων είναι από τους μεγαλύτερους ψεύτες).
Το 1992 οι αφοι Κόρακα έχουν μια μοναδική κόντρα με τους Σκαλτσά/Κορνελάκη σε κάποιους ασφάλτινους αγώνες. Δυνατό το 1600αρη VTEC αλλά πολύ άπειρα τα αδέρφια από την Μυτιλήνη, αδύνατο το Ford Escort RS (δεν ήταν XR3) των Σκαλτσά και Κορνελάκη και οι πρώτες ειδικές επειδή πάντα "η Πάτρα" κρατούσε καλά και δεν ήταν κάτι δύσκολο από τεχνική (όχι όλος ο αγώνας αλλά άμα έχει Φτέρη...) τα "κοράκια" όπως τα λέγαμε μπαίνουν μπροστά από το Escort στην δεύτερη Φτέρη.

Με το N2 δεν άφησε στην παιδική χαρά κατεβαίνοντας, δεν θυμάμαι με πόση διαφορά μπήκαν μπροστά οι Κόρακες (20 και κάτι ίσως γιατί έκαναν πάνω από 10 λεπτά να κατέβουν την ειδική) πάντως φεύγοντας ήθελα να μάθω χρόνο Σκλατσά και είχε κάνει 9:42 (όσο ήταν με Ν1 τότε αλλά πάντα στην μακριά Φτέρη που άρχιζε στο εκκλησάκι δεξιά και κάτω από τον δρόμο αφού κάποιες φορές ξεκινούσε λίγο παρακάτω που ήταν κάτι δευτερόλεπτα λιγότερα).

Ξέρω δύο ακόμη περιπτώσεις που δεν θέλω να αναφέρω ονόματα αν και δεν πιστεύω πως είναι οι ίδιοι που το λένε παντού...
Η γνώμη μου για το σημείο; Ένα EVO 5 μιας και το κατέχω το αμάξι... περνάει στα κατάλληλα χέρια αν είναι διατεθειμένο το πλήρωμα να ρισκάρει γιατί το παραμικρό λάθος θα έχει τα αποτελέσματα του Κρίτων (ο Κρίτων βασικά εκεί δεν έπραξε καλά θέλοντας να κυνηγήσει το Λάκη που θα έπρεπε να γίνει επαγγελματίας οδηγός αγώνων αν ήταν σε άλλη χώρα, με τον Παπαρινόπουλο να έχει ρίξει κάπου ένα λεπτό στον τερματισμό του προηγούμενου αγώνα ράλλυ Κένταυρος, όταν έχεις φάει ένα πάνω και πας Πάτρα που κρατάει είναι δύσκολο αν μέινει ο Παπαρινόπουλος πάνω στον δρόμο να του πάρεις την Φτέρη).
Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον μάλιστα μιας και ξέρεις την περίπτωση του Παπαρινόπουλου είναι πως πέρασε ο Λάκης τότε από το πάρκο;;;!!!

Το MG Metro δεν ήταν αστείο (αν και ξέρω πως δεν γράφεται με κακία ή κάτι άλλο άσχημο) οι αγωνιζόμενοι τότε (κάποιοι) το έκαναν όχι αστείο αλλά... γελοίο. Είναι ένα θέμα που μελλοντικά θέλω να κάνω μια μεγάλη αναφορά γιατί δείχνει την... μόνιμη παρακμή και πολύ περισσότερο την νοοτροπία των Ελληνικών αγώνων τουλάχιστον από το 1967 ή και πιο πίσω.
Σαν πρόγευση αναφέρω πως κάποια στιγμή πρωτοεμφανιζόμενος αγωνιζόμενος κέρδιζε ανάβαση (ή και βετεράνος γιατί έγινε), το αυτοκίνητό του έβγαινε παράνομο, πλήρωνε ένα πρόστιμο και ήταν νικητής!!!!!!

Αυτό δεν πρέπει να έχει γίνει πουθενά μα πουθενά αλλού στον κόσμο με αποτέλεσμα τότε η αντιπροσωπεία να μην θέλει να ξανακούσει για αγώνες, να γίνει ένα ακόμη πιο χλιαρό δεύτερο πρωτάθλημα και να έχει ελάχιστη προβολή.
Η αντιπροσωπεία μάλιστα μιας και το αυτοκίνητο ήταν turbo (καταστροφικό για ενιαίο στην Ελλάδα) έφθασε στο σημείο να φέρει ειδικό από το εργοστάσιο για τον κινητήρα ώστε να δει γιατί έσπασαν τα μισά σχεδόν turbo σε έναν αγώνα ταχύτητας. Λες και δεν ξέραμε γιατί έσπασαν, όταν ο αγώνας ήταν στο Τυμπάκι που με γυμνό μάτι βλέπεις Αφρική, είχε κάπου 42 βαθμούς υπό σκιά και τα 9 στα 10 από αυτά που έσπασαν (για να μην γράψω και τα 10) είχαν κάτι παραπάνω σε... πίεση στην τουρμπίνα.

Και έτσι ξαφνικά οι Έλληνες οδηγάρες και μηχανικάρες του ενιαίου ξεκίνησαν τα "τι ξέρει ο Βρετανός", γιατί να τα δει", ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις μικρών "τσαμπουκάδων" του τύπου "το δικό μου δεν θα το δει". Ήξεραν πως "από την πρώτη ματιά" όχι ειδικός από το εργοστάσιο, αλλά ο "γενικές επισκευές αυτοκινήτων ο μηστόκλας, κάνω και μετατροπές άμα λάχει" να το έβλεπε θα καταλάβαινε τον "μαγικό" τρόπο που έσπαγαν οι τουρμπίνες μέσα στην ζέστη και στο γκάζι του σιρκουί στο Τυμπάκι.

Κάνω πάσα για τη φοβερή κόντρα στην Ν2 στο χώμα σε όσους διαβάζουν να εμψυχώσουν για να συνεχίσουμε με το scn με απορίες ή ακόμη και μικρά σχόλια που θα βοηθήσουν την συνέχεια και αναφέρω:
Ο Μανώλης Παναγιωτόπουλος ή "βασιλιάς" δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις ακόμη και στους μικρότερους, τότε έτρεχε με Peugeot 205 GTi . Ο Νότης Γιαγνίσης έτρεχε με Toyota Corolla GT (την πισωκίνητη) πηγαίνοντας κυριολεκτικά "αέρα" και ο συχωρεμένος Κώστας Λαμπρόπουλος ή "μπακαλιάρος" (έμοιαζε σαν να μην έχει καθόλου λίπος πάνω του) με Toyota Corolla GTi (μπροστά κίνηση).

To "4η κόφτη, με τον κόφτη του Γκολφ στα 168" το γνωρίζω από το ίδιο το πλήρωμα που άκουγε τον κόφτη πριν σκάσει στο πρανές. Έκαναν απλώς ένα κατέβασμα ταχύτητας και προσπάθησαν να στρίψουν. Ευτυχώς που οι σωματικές βλάβες ήταν ελαφρές. Αυτά συμβαίνουν, όμως, όταν προσπαθείς να πας στους ρυθμούς που πήγαιναν τότε οι πρώτοι της Ν3.
Το MG το είπα αστείο όχι μόνο για τη λιγουλάκι άσχημη καρότσα του, αλλά και επειδή έγερνε και έπλεε πάνω στις αναρτήσεις του. Δυστυχώς δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει ως ενιαίο, πιθανώς για τους λόγους που λες.
Η κόντρα των τριών στη χωμάτινη Ν2 ήταν εκπληκτική. Και οι τρεις έδιναν σόου, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και με Ν2 με νορμάλ σασμάν μπορεί να υπάρξει κορυφαίο θέαμα. Κρίμα που δεν υπάρχουν πια τέτοια αυτοκίνητα.
Θα ξεκινήσω μια προσπάθεια να μετατρέψω τις βιντεοκασέτες μου σε τέτοια μορφή ώστε να μπορεί να ανέβει στο Youtube.

saxter εγραψε για 3ο μερος Ακρόποιλις 1984

Το πρώτο πέρασμα απο τον Rohrl, Walter, εγκατάλειψη απο πρόβλημα στα ηλεκτρικά.
Στο 21'' ο νικητής του αγώνα Blomqvist, Stig
Στο 57'' ένας ακόμα μεγάλος, Mikkola, Hannu, 2ος γενικής
Στο 1'.39'' ο Toivonen, Henri,εγκατάλειψη απο έξοδο.
Στο 2'.23'' ο Alen, Markku, 3ος γενικής.
Στο 3'.59'' ο Nicolas, Jean-Pierre, με 205Τ16, απο τα καλύτερα περάσματα,εγκατέλειψε ο φρένα. (κρίμα )
Στο 6'.34'' ο Vatanen, Ari εγκατέλειψε απο sump( μάλλον κάρτερ λαδιού αν το μετέφρασα σωστα)
Στο 7'.27'' ο Mehta, Shekhar με Nissan 240,7ος γενικής, απίστευτο πέρασμα και με ατάκες κερκύδας όπως "πω πω πω πωω τι φτιανν...απα απα απα πα πα πααα...πω πω το πουστ...."
Στο 7'.54'' ο Salonen, Timo, 6ος γενικής
Στο 8'.24 οι δικοί μας Γιώργος Μοσχούς-Αλεξανδρος Κωνσταντακάτος με Nissan 240,8οι γενικής με το καλύτερο πέρασμα μακράν και ατάκες κερκύδας όπως "@#$#$$#(ακατάληπτο)....είναι πολύ τρελός, στις τσικουδιές....πω πω πω πω πω πω πω πωωωωω"
Στο 9'.04'' ο Warmbold, Achim με Mazda RX7

Ωραίες εποχές πρέπει να ήταν!!!!

Ξεκινάω από το τέλος "ωραίες εποχές που ήταν!!!", ο αγώνας είχε... 48 ειδικές. Τι σημαίνει αυτό που έχει και τα καλά του. Ο μακαρίτης Παύλος Μοσχούτης που έτρεχε με ένα Ford Escort MK II στο γκρουπ Α ξεκινώντας από την πρώτη ανασυγκρότηση στην Καλαμπάκα μένει από... βενζίνη, χάνει κανένα 20αλεπτο κατεβαίνει "αέρα" προς Πελοπόννησο και σχεδόν πριν από αυτή στο τελευταίο σκέλος έχει περάσει πάλι μπροστά από όλους εκτός από τον νικητή του Ελληνικού γκρουπ Α "Ρον" (Χαλιβελάκη) που έτρεχε με μια Toyota Corolla GT με νορμάλ κινητήρα.
Να προσθέσω και δύο λάστιχα στο δεύτερο σκέλος του Μοσχούτη με επιπλέον καθυστέρηση...

Ο Εγγλέζος τέθηκε εκτός αγώνος γιατί στις... καθυστερήσεις ξεπέρασε τον χρόνο μόλις για... 1 λεπτό και αυτό ήταν στο τελευταίο σκέλος!

Ο Timo Salonen που πάει φλατ - άουτ ήταν πριν και κατά την διάρκεια του αγώνα με στιλ "γιατί δεν χαλάει κάτι να σηκωθώ να φύγω μιας και με το Nissan δεν έχω τύχη". Βασικά έτσι ήταν σε αρκετούς αγώνες τότε, κάτι που δεν έγινε νωρίτερα όταν έφθασε να πάρει παγκόσμιο ή σχεδόν με το... γκρουπ 2(!!!) Nissan ή αργότερα στην Peugeot που πήρε τίτλο αλλά ακόμη και αργότερα στην Mazda.

O Toivonen τότε μαζί με τον Alen και χάρη στον επίσης μακαρίτη Μιχάλη Κριάδη που διαχειριζόταν το διαφημιστικό πρόγραμμα της Lancia μας έκαναν ένα από τα καλύτερα δώρα στην ζωή μας: "για να "σας φτιάξω" εμένα με έκανε ο Toivonen βόλτα με την 037 αν και μόνο ο Σ.Χ. την οδήγησε μετά τις βόλτες για τους 4Τροχούς (ακούγεται σαν ψέμα αλλά μετά την βόλτα δεν σταμάτησα να τρέχω σε αγώνες, ενώ το χειρότερο ήταν πως βόλτα με τους "θεούς" έκαναν άτομα που είχαν σχέση με τα ράλλυ όσο εγώ με το ακόντιο...
Πάντως ένας άλλος αγωνιζόμενος που ήταν εκεί ισχυρίζεται μέχρι σήμερα πως όλοι έκαναν τότε βόλτα με τον Alen και μόνο αυτός με τον Toivonen, κάτι που δεν ισχύει γιατί με "το ταλέντο" έκαναν κι άλλοι...

O Toivonen πριν βγει είχε κερδίσει και... ειδικές διαδρομές κάτι που έκανε και ο Alen: δεν ήταν μόνο ο ρυθμός αλλά πως σε ειδικές με "καθαρό" σκληρό χώμα που η 037 είχε μικρές απώλειες από το ατέλειωτο σπινάρισμα οι Φιλανδοί μπορούσαν απέναντι στους τερτακίνητους (ο αγώνας βέβαια ήταν τεράστιος αλλά δεν είναι λίγο, άλλωστε ο Alen στις 1000 Λίμνες που τα κομμάτια είναι πατημένα του 1985 στο πρώτο σκέλος με βροχή ήταν... πρώτος). Και η 037 δεν ήταν εύκολο αυτοκίνητο στο χώμα όπως δήλωναν και οι οδηγοί της.

Ο Vatanen είχε εγκαταλείψει από αντλία νερού. Στον τερματισμό νομίζω ή στην απονομή θυμάμαι τον Γιώργο Μοσχού να του δίνει συγχαρητήρια και πως ήταν μέχρι να μείνει ο ταχύτερος οδηγός του αγώνα, με την γυναίκα του Vatanen που ήταν δίπλα να λέει "πως σίγουρα είναι ο καλύτερος σύζυγος του κόσμου και δεν ξέρει αν είναι ο ταχύτερος οδηγός!!!".
Η σκηνή ήταν μοναδική με δύο πρωταθλητές εντός και εκτός αγώνα...

Πρέπει ο Αλ Χάζρι με την Πόρσε να είχε μείνει από κιβώτιο γιατί την επόμενη χρονιά (ή το 1986;) έπεσαν του κόσμου τα στοιχήματα αν θα τερματίσει, κάτι που έγινε. Αν ήμουν Σαουδάραβας πρίγκηπας πάντως θα διάλεγα κάτι άλλο να τρέξω Ακρόπολις.

Ο Τζον Μπάφαμ που κέρδιζε τα πρωταθλήματα ράλλυ το ένα πίσω από το άλλο στις Η.Π.Α. και έτρεχε με Άουντι, χωρίς άγχος μετά το τέλος του αγώνα και θέλοντας να κάνει... χαβαλέ (ήταν φοβερός τύπος πράγματι) ήθελε αφίσες του ΚΚΕ για να τις δείξει στην Αμερική στους φίλους του!!!!

Πλήρωμα του αγώνα με Nissan (δεν θυμάμαι όνομα) έκαναν κανένα μισάωρο να βγουν από ειδική των 10 λεπτών άντε 12 με το δικό τους γιατί κυνηγούσαν μια σφήκα που είχε μπει μέσα στο αυτοκίνητο...

Μου το είπαν και δεν ξέρω αν ισχύει αν και είναι... ανθρώπινο όσο και λογικό: οι αφοί Σκαλτσά πιτσιρίκια τότε με οδηγό τον μεγαλύτερο Σωτήρη και συνοδηγό τον Τάκη όταν έμεινα βράδυ στο τελευταίο σκέλος με ένα Βαρτμπουργκ (πρέπει να ήταν το "περίφημο" τότε του Φωκίδη που το είχαν τρέξει καμιά 10 οδηγοί και είχε δεν είχε 50 άλογα) νομίζω γιατί έχασαν τροχό(;) έριξαν το κλάμα της αρκούδας με βετεράνο τότε του Ακρόπολις να του παρηγορεί.