
Re: 1o Trail Ride 2012 - ΒΑ Αττική
Πραγματικά πολύ ωραίος αγώνας, με πολύ ενδιαφέροντα τερραίν, δυνατότητα για καλά κυνηγητά και καλούς χρόνους, ωραία μέρα (η βροχή μας έπιασε στον τερματισμό της 2ης ειδικής οπότε δε μας ενόχλησε καθόλου).
Για το Φώτη κι εμενα χθες ήταν ανάμικτα τα συναισθήματα γιατί ενώ είχαμε μεγάλη χαρά:
Aφού σαν πλήρωμα είχαμε πολύ καλή επικοινωνία, η οδήγηση του Φώτη ήταν όπως πάντα δυναμική-σταθερή-επαγγελματική και η πλοήγησή μου πεντακάθαρη κι ολόσωστη, με μεγάλη μου χαρά και έκπληξη συνειδητοποιησα οτι σε περίπου 200χλμ διαδρομής, δε χάσαμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ τουλίπα

ούτε μία πληροφορία, δε χρειάστηκε να κάνουμε ούτε 5 μέτρα πίσω που λέει ο λόγος (εκτός από εκεί που μας άλλαξαν τα χιλιόμετρα και τελικά μας ενημέρωσαν λάθος και βρεθήκαμε καμιά 10αριά 4χ4 να κάνουμε γύρω-γύρω όλοι μεταξύ μας ψάχνοντας ποιος θα μυρίσει τα νύχια του και θα βρει το σωστό δρομο)
Τραβήξαμε και μεγάλο ζόρι και απογοήτευση γιατί:
Οι ατυχίες δε σταμάτησαν να υποδέχονταν η μία την άλλη καθώς το Vitara είχε δική του άποψη για τον αγώνα και "αποφάσισε" να διαλυθεί σιγά-σιγά στη διάρκεια της ημέρας

κοστίζοντάς μας σε χρόνο, με αποτέλεσμα να αρκεστούμε τελικά σε έναν αξιοπρεπή τερματισμό και τους βαθμούς της 5ης θέσης...
Συγγνώμη στα παιδιά που είχαν έρθει στον τερματισμό να μας δουν και αναγκάστηκαν να περιμένουν όοοοοοοο τον αγώνα μέχρι να τερματίσουμε σχεδόν τελευταίοι και καταϊδρωμένοι!!!
Δεύτερη σελίδα αγώνα (ούτε 10 χλμ δεν είχαμε κάνει) και μένουμε από τετρακίνηση, αποτέλεσμα 200 χλμ παντιλίκι κι άγιος ο Θεός (σπινιαρίσματα που κοστίζουν και σε ταχύτητα αλλά και στο μέτρημα για τις τουλίπες πράγμα που μας προκαλούσε εκνευρισμό γιατί το μέτρημα θέλει μεγάλη ακρίβεια) και φυσικά ασταμάτητο απίστευτο κοπάνημα.
Το πολύ 10η σελίδα αγώνα και κόβουμε ημιαξόνιο, σταματάμε για διόρθωση με αποτέλεσμα να μας περάσουν όλοι οι υπόλοιποι της κατηγορίας.
5-6 σελίδες μετά, σκισμένο πίσω λάστιχο, σταματάμε να το αλλάξουμε με αποτέλεσμα να μας περάσουν αμάξια και των επόμενων κατηγοριών...
Παρακάτω μια μεγάλη γλιστερή δασική ανηφόρα όπου δε μπορούμε να ανέβουμε λόγω έλλειψης 4κίνησης.
Επιλογές? Ή περιμένουμε ένα "κτήνος" που θα μπορέσει να μας ανεβάσει ή πηγαίνουμε κυκλικά από άσφαλτο να συναντήσουμε την ειδική πιο κάτω και δεχόμαστε τις ποινές ή εγκαταλείπουμε.
Στο λεξιλόγιο του Κουτσουμπού όμως η λέξη εγκατάλειψη δεν υπάρχει και έτσι χρειάστηκε να δεθούμε πάνω σε 2 αυτοκίνητα για να ανεβούμε...και η μοίρα ήθελε το ένα να είναι του Panrok!!!

Ευχαριστούμε πολύ!
Δεύτερη ειδική και ξεχαρβαλώνεται η μία πιάστρα του καπώ με αποτέλεσμα οι κραδασμοί να γίνουν πολύ χειρότεροι και να κινδυνεύουμε να χάσουμε το καπώ, σταματάμε το δένουμε με tie wraps και μετά από λίγο μένουμε από υδραυλικό αφού με τους κραδασμούς του καπώ ξεκούμπωσε η τάπα και έχασε τα υγρά και χρειάστηκε να δέσουμε πάνω ένα κομμάτι σακούλας με ένα λαστιχάκι μαλλιών (μου) για να μη χάσει και τα υπόλοιπα.
Μετά από μια τόσο υπέροχη μέρα

τερματίσαμε τη 2η ειδική και εκεί είδα τις φατσούλες του Greg και του Saxter και ξέχασα όλη την ταλαιπωρία

και έμεινα στα καλά κομμάτια του αγώνα, γιατί ήταν ένας ωραίος αγώνας και εμείς ήμασταν ένα πολύ ωραίο πλήρωμα...
Προσωπικά ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη και την παρουσία σας εκεί (μόνο τον greg και τον saxter είδα αν ήταν κι άλλα παιδιά ευχαριστώ πολύ κι εσάς!!!) και θερμότατα συγχαρητήρια στον Panrok που πήγε πάαααρα πολύ καλά!!!!
(σόρρυ αν σας κούρασα)